II. Kölcsönös és disiunctiv névmások

2. Tum nostri cohortati inter se, ne tantum dedecus admitteretur, universi ex navi desiluerunt. 
6. Eodem modo de Aristotele et Isocrate iudico, quorum uterque suo studio delectatus contempsit alterum. 
8. Non dubito dicere omnes sapientes esse semper beatos, sed tamen fieri posse, ut sit alius alio beatior. 
10. Deinde utrique alteris freti finitumos armis aut metu sub imperium suom coegere. 
15. Quod invicem se obtrectaverunt, non est oratorum vitium, sed hominum. 
17. Perrumpere nituntur, seque ipsi adhortantur, ne tantam fortunam ex manibus dimittant. 

III. Mutató névmások

2. Invenit Archagathus paucos qui vellent accipere; iis dedit. 
5. Numa urbem novam conditam vi et armis, iure eam legibusque ac moribus de integro condere parat. 
7. Sed urbana plebes, ea vero praeceps erat de multis causis. 
8. Ea demum magna voluptas est, C. Sallusti, aequalem ac parem verbis vitam agere.
9. Aristides nonne ob eam causam expulsus est patria, quod praeter modum iustus esset? 
16. Caesar ad flumen Tamesim exercitum duxit; quod flumen uno omnino loco pedibus atque hōc aegre transiri potest.
17. Erant in eo plurumae litterae nec eae volgares, sed interiores quaedam et reconditae.
19. L. Domitius nulla ille quidem arte, sed Latine tamen et multa cum libertate dicebat. 
24. Tuane haec genitor per vulnera servor? 
25. Scito nihil umquam fuisse tam infame, tam turpe, quam hunc statum, qui nunc est.
27. At est <senex> eo meliore condicione quam adulescens, cum id quod ille sperat, hic consecutus est; ille vult diu vivere, hic diu vixit. (Cato M. de senectute)
30. Sed sunt haec leviora, illa vero gravia atque magna, quod meum discessum quasi reprehendere et subaccusare voluisti. 
31. Ergo age, care pater, cervici imponere nostrae; / ipse subibo umeris nec me labor iste gravabit.
35. Talis iste merus stupor nil videt, nihil audit. 
36. Quodsi Antipater ille Sidonius solitus est versus hexametros fundere ex tempore, quanto id facilius in oratione consequemur! 
39. Par est autem primum ipsum esse virum bonum, tum alterum similem sui quaerere. 
40. Non quaesivit, ubi ipse tuto viveret, sed unde praesidio posset esse civibus suis. 
44. Haec ab his cognoscite, qui ex ipsa caede fugerunt.
45. Ipse diem noctemque negat discernere caelo / nec meminisse viae media Palinurus in unda. 
47. A multis virtus ipsa contemnitur. 
50. Victor ex Volscis in Aequos transiit et ipsos bellum molientes.
52. Visne igitur, o Damocle, quoniam te haec vita delectat, ipse eam degustare?
54. Thebis in templo Herculis valvae clausae repagulis subito se ipsae aperuerunt. 
55. Est enim perspicuum nullam artem ipsam in se versari, sed esse aliud artem ipsam, aliud, quod propositum sit arti. 
56. Necesse est, si quis sibi ipsi inimicus est, eum quae bona sunt mala putare, bona contra quae mala.